Monday, 18 November 2013

రుధిర సౌధం 3

                                                             రుధిర సౌధం
                                                            (15 వ తేది తరువాయి భాగం)


రామనంతపురం....

బస్సు కిటికీ లోంచి కనిపిస్తున్న బోర్డు చూసి కూర్చున్న సీట్ లోంచి లేచి నిలుచుంది రచన . ఇక్కడ దిగుతారా బస్సు డోర్ వద్ద నిలబడ్డ వ్యక్తీ రచన ని చూసి అడిగాడు ..
హా .. అని తను డోర్ వైపు నడిచింది ..
 ఏ వూరు పోవాలె ... ? అడిగాడతను రచన వంక కొంత  చూస్తూ ...
రావనపురం .. అంది అతడి వైపు కొంత తమాషా గ చూస్తూ ..
రావనపురమా ? అతడు ఉలిక్కిపడ్డాడు ...
అక్కడకి వెళ్ళాలంటే ఇక్కడే దిగాలి కదా ... అంది రచన ..
అతడింకా ఆమెను విచిత్రం గా చూస్తూనే .. హా హా .. ఇక్కడే .. అని ఓ విజిల్ వేసాడు ... బస్సు ఆగింది ..
రచన కిందకి దిగింది .. లగేజ్ దించడం లో సాయం చేసాడతను .. చుట్టూ పరికించి చూసింది .. కొంచెం దూరం లో ఓ మట్టి రోడ్ కనబడింది ..
ఆమె అలా చూడటం చూసిన అతడు ... ఆ మట్టి రోడ్ లోనే పోవాలె ... బళ్ళు ఏమి ఉండవు .. అప్పుడప్పుడు ఎద్దుల బళ్ళు తిరుగుతాయి .. ఇంత లగేజ్ ఉంది కనుక ఆ బండి కోసమే ఎదురు చూడాలి .. అన్నాడు .
అతనికి థాంక్స్ చెప్పి లగేజ్ ని ఈడ్చుకుంటూ ఆ మట్టి రోడ్ దగ్గర కనిపిస్తున్న చిన్న బడ్డీ  నడిచింది రచన .
బస్సు దుమ్ము రేపుకుంటూ వెళ్లి పోయింది .

ఆ బడ్డి ముందున్న పాత కర్ర బెంచీ మీద కూల బడింది రచన .
సోడా తా గుతవమ్మా .. అడిగాడు బడ్డి వాడు .. ఆ .. ఇవ్వు తాతా .. అంది రచన ...
అతడు ఓ పిక్క సోడా కొట్టి ఇచ్చాడు .. పైన ఎండా మండి పోతుండటం తో గట గటా తాగేసింది రచన ..
ఎక్కడకి వెళ్ళాలమ్మ .. ? అడిగాడు ..
 తాతా... రావణ పురం వెళ్ళాలి .. ఏవో ఎద్దుల బళ్ళు వస్తాయట గా .. ఎప్పుడు వస్తాయి .. అడిగింది రచన ..
అక్కడికా ? పసిపిల్ల వి . ఆ ఊర్లో నీకు పనేమిటి తల్లీ .. అతడి మాటల్లో కంగారు ధ్వనిస్తుంది .
ఆ .. అదీ .. ఓ పేపర్ ఆఫీసు లో పని చేస్తున్న తాతా .. ఈ ఊల్లొ ఏ సదుపాయాలూ లేవట గా .. ప్రభుత్వానికి తెలియజేద్దామని .. అంది రచన .
అతడు .. కాస్త ఆలోచించి .. ఎవరో ఈ వూరు గురించి తెలియని వాళ్ళు ఈ ఊరికి వస్తారేమో గాని తెలిసిన వాళ్ళు రారమ్మ . . ప్రమాదం పొంచి ఉంది .. తిరిగి వెళ్లి పొమ్మా .. అన్నాడతను ..
ఆమె చిన్నగా నవ్వి .. బళ్ళు ఎప్పుడు వస్తాయి తాతా .. అంది .
వినవని అర్థమైంది .. వివరం గా  చెబుతాను విను .. నువ్వు పేపర్ ఆఫీసు లో పని జేస్తున్ననన్నావు .. ఇంతకూ ముందు నీలానే ఓ పోలీసోడు వచ్చిండు .. ప్రాణాలతో తిరిగిపోలె .. అందుకనే చెబుతుండా బిడ్డా .. అన్నాడు తాత .
ఉ  .. అని మెల్లిగా తలాడించింది రచన .. ఇంతలో ఏదో వెహికల్ సౌండ్ వినబడి వెనక్కి చూసింది .. పాత కాలం నాటి జీప్ అది .. ఆ మట్టి రోడ్ వైపే టర్న్ తిరిగింది .. తాత లోపలికి వెహికల్స్ ఏవి పోవని చెప్పారు . మరి అది ఎవరిదీ అని అడిగింది  ...
అతడు తొంగి చూసి,  జమీందారు కొడుకు .. రత్నం గారిది .. అన్నాడు .
ఓహ్ .అ ని.. ఆ వెహికల్ వేల్లిపోతోందని ..   హలో అని గట్టిగా అరచింది రచన ..
రచన ప్రయత్నం ఫలించింది .. వెహికల్ ఆగింది ...
అమ్మా .. అతనితో వెళ్తావ ? అతడంట మంచివాడు కాదు .. కంగారుగా అన్నాడు తాత .
ఫర్లేదు తాతా .. నేను చూసుకుంటాను అని లగేజ్ మోసుకుంటూ వెహికల్ వైపు నడిచింది .. నిస్సహాయం గా చూసాడు తాత .
ఆమె ని చూసి వెహికల్ మెల్లిగా వెనకకు వచ్చి ఆమె ముందు ఆగింది ..
డ్రైవింగ్ సీట్ లో ఉన్న వ్యక్తీ కి 30 ఏళ్ళు ఉంటాయి .. కొంచెం మోటు గా ఉన్న్న దర్జా వెలగబోస్తున్నాడు .
రచన వంక పరీక్షగా చూసాడు .. చూడగానే చూ పుతిప్పుకోలేని సౌందర్య రాసి ఆమె .. ఆమె అందానికి హతాసుడై అలానే చూస్తున్న అతదినుద్దేసించి .. మీరు రావనపురం వెళ్తున్నారా ? అంది రచన మోహనం గ నవ్వుతూ
అతడు మంత్రం వేసినట్టు తల ఊపాడు ..
లిఫ్ట్ ఇస్తారా ? నేను అక్కడికే వెళ్ళాలి .. అంది రచన ..
అవునా? ఎవరింటికి ? అడిగాడతను వెలిగిపోతున్న మొహం తొ..
జమీందారు గారి ఇంటికి .. అంది రచన చిరునవ్వుతో ..
అంటే .. మా ఇంటికే .. మీరు ? అన్నాడతను సందేహం గా .
మీరు జమీందారు గారి అబ్బాయా? అంది  రచన ..
అవును ..నా  పేరు రత్నరాజు .. అన్నాడు అతడు
ఓహ్ ..చాల బావున్నారు మీరు అంది రచన .. వెదక  బోయిన తీగె కాలికి తగలిందన్న సంతోషం లొ.
థాంక్స్ .. అన్నాడతను .. ఇంతకీ మీరెవరో చెప్పలేదు నాకు .. అన్నాడతను
మీరు లిఫ్ట్ ఇస్తే బండి లో కుర్చుని మాట్లాడుకోవోచ్చు అంది చిలిపి గా
హా హా .. రండి .. అన్నాడతను . లగేజ్ బ్యాక్ సీట్ లో పెట్టి డ్రైవింగ్ సీట్ పక్కన కుర్చుందామే .
తన పక్కనే కూర్చున్న ఆమె ని చుస్తే మతి పోయింది రత్నం కి .
తనని మింగేసేలా చూస్తున్న అతని చూపులకి కాస్త ఇబ్బంది పడినా అదేమీ మొహం లో కనబడనీయకుండా .. ఇక వెళదామా ? అంది రచన .
మీ పేరు .. అన్నాడతను .. వోరకంట రచన ని చూస్తూ ..
నా పేరు ధాత్రి .. హిందూ పేపర్ లో పని చేస్తున్నా .. అంది రచన
మీ అంత అందం గా ఉంది మీ పేరు కూడా .. అన్నాడు రత్నం ..
మురిపెం గా నవ్విన్దామె .




ఆమె నవ్వటం తో హాయిగా ఊపిరి పీల్చుకున్నాడు .. రత్నం
. ఇంతకీ మీకు మాతో పనేమిటి ? అన్నాడతను . 
గురుడు దారి లోకి వచ్చాడు ,.. ముందు ఈ రత్నం గాడ్ని నమ్మించాలి .. అప్పుడే వచ్చిన పని సులువవుతుంది .. అందులోను వెహికల్ ఉంది వీడి దగ్గర .. అనుకుంది మనసులో రచన 

 నేను పేపర్ లో పనిచేస్తున్నానని చెప్పాను కదా ... నేను ఈ వూరి గురించి చాల విన్నాను .. పేపర్ లో రాద్దామని .. అంది రచన ..  క్రీగంట అతనిని చూస్తూ . 
అంటే .. మా బంగ ళా గురించా ? కంగారు గ అడిగాడతను .. 
బంగ్లా ... ? ఏంటి ? దాని స్పెషల్ ? తెలియనట్లు అడిగిందామె ... 
అందమైన అమ్మాయి అడిగితె నా సర్వస్వం ఇచ్చేస్తాను ..  కాని ఆ బంగ్లా గురించి అడగకండి ? అన్నాడు రత్నం 
అయ్యో .. నేనైతే పల్లెల్లోని సంప్రదాయాలను ,పాత కట్టడాల గురించి, వాటి చరిత్రల గురించి పరిశోధన చేద్దామని వచ్చాను .. ఈ వూళ్ళో అంత  గొప్ప బంగ్లా ఉంటె నాకు కాస్త చెప్పరూ.. అంది రచన 
వద్దండి .. మీలాంటి సుకుమారి తెల్సుకోదగ్గ విషయం కాదు .. మీరెందుకు మా  ఊ రోచ్చినా  సరె.. నాకు మాత్రం మీరు నాకోసమే వచ్చారనిపిస్తుంది .. మీకే సహాయం కావాలన్న నేనున్నానని మర్చిపోకండి అన్నాడు 

"బంగ్లా కోసం ఎక్కువ మాట్లాడకూడదు " అనుకోని .. కాస్త సిగ్గు పడ్డట్లు నటించింది రచన . 
సుమారు 70 నిముషాలు గడిచాక ధాత్రి గారు .. మనం మరో 10 నిమిషాల్లో మా వూరు చేరుకోబోతున్నాం .. అన్నాడు రత్నం 
ఆమె అతని వంక చూసి .. చుట్టూ చూసింది .. చుట్టూ పొలాలు,గుట్టలు,పెద్ద పెద్ద వృక్షాలు తప్పితే ఏమీ లెవు.. మనుష్య సంచారం  అతి తక్కువ . 
""అతి తక్కువ టైం లోనే నేను నా గమ్యాన్ని చేరుకోబోతున్నాను ..ఎంతో  అప్రమత్తం గా ఉండాలి .. అనుక్షణం జాగ్రత్త గా ఉండాలి ... అనుకున్నది సాధించాలి ... మనసు లో స్థిరం గ అనుకుంది రచన 
                                                    ****************************

                                                                                                                        (ఇంకా ఉంది )

No comments: