Monday, 9 June 2014

ప్రేమ ఎపుడు కొత్త కావ్యమే ...


నా మది లోనా .. ఓ విరివానా .. కురిసిందే నీ వలనా ..

నీ వలలోనా .. పడ్డానే మైనా .. ఓడించావేమైనా ...

కన్నులలో కలవో నువ్వు .. కలవో నా కన్నులకి

వెన్నెలలో విహరిస్తావు... వన్నెలనే చిలికేస్తావు ..

ఆకాశం అంచుల నుంచి తుంటరిగా చూస్తావు ..

సంతోషపు సంచులు తెచ్చి  కానుకలే ఇస్తావు ..

మల్లెల తో పరుపులు వేసి సౌగంధం అవుతావు ..

నడిరాతిరి నైనా వదలక తలపుల్లో ఉంటావు ..

తేనె పలుకు ముత్యాలు చిమ్మగా .. వాన జాణ మరులు గొలపగా

నా చెంత న నువ్వుంటే నీ మాటలు వింటుంటే ఈలోకం అంటూ ఒక్కటి

ఉందని నే మరిచానే ..

నీ చింత లో నేను ఉండగా పులకింతలు రేపేటట్టుగా  ఆ స్వర్గం

నీరూపం లో నడచి వచ్చెనే ...

నెచ్చలి ఈ తొలకరి జల్లుల తడసినదీ నా మది ..

నా మది పై పరుగులు తీయకే .. అడుగు వెయ్యి నెమ్మది ..

ఝుమ్మని తుమ్మెద  తరిమేనే .. రమ్మని నా చెలి పిలిచేనే ..

ఆ పిలుపే మోహన రాగపు ఒరవడి నే తలపించేనే ..

అల్లరి ఊహలు రేగేనే .. అలజడి ఇక చెలరేగేనే ..

కవులెందరో రాసిన దైనా ప్రేమ ఎపుడు కొత్త కావ్యమే ...






మీ అభిప్రాయం మాకు అతి విలువైనది