Friday, 22 August 2014

రుధిర సౌధం 228





 శివ వెళ్ళినప్పటి నుండి ఎంత నిద్రపోవడానికి ప్రయత్నించినా సాధ్యం కాలేదు మురారికి .. పక్కనే నిశ్చింతగా

నిద్రపోతున్న సత్య కేసి చూశాడు .. ఆమె మొహం లో ప్రశాంతత .. కానీ కళ్ళ కింద నల్లని చారలు ఆమె నిద్రలేమి ని

తెలియజేస్తున్నాయి .. చాలా కష్టపడ్డావు సత్యా నువ్వు .. ఇక పై ఎప్పుడు నువ్వు కష్ట పడకుండా చూసుకునే

బాధ్యత నాదే .. అనుకున్నాడు మురారి .. మెల్లిగా మంచం మీంచి లేచి గది బయటికి వచ్చాడు మురారి ..

మనసు మాత్రం కలవరం గా ఉంది .. "టైం ఒంటి గంట కావొస్తుంది .. మరో గంట లో అంతా లేస్తారు .. ఈలోపు అలా

గాలికి బయట తిరిగితే సరి .. యశ్వంత్ వాళ్ళు వచ్చేస్తారేమో .. "అని మహల్ బయటికి నడిచాడు మురారి .

బయట అంతా చల్లని గాలి వీస్తుంది .. వెన్నెల వెలుగు వాకిలంతా పరచుకొని ఉంది .. గాలికి మహల్ గోడలకి

అలంకరించిన పూల సువాసన అతని నాసిక పుటలను తాకుతుంది ..

హటాత్తుగా ఏం జరిగి ఉండుంటుంది ? యశ్వంత్ , శివ ఆ ఇద్దరూ అంత కంగారు పడి ఇక్కడ్నుంచి వెళ్ళారు ..

వైజయంతి సమస్య కూడా లేదు .. మరేం జరిగి ఉండుంటుంది ? అతనికి హటాత్తుగా రత్నం రాజు గుర్తుకు వచ్చాడు

కొంపదీసి అతని విషయం లో గానీ వీళ్ళిద్దరూ వెళ్ళలేదు కదా .. అతనికి ఏమైనా ప్రాబ్లం .. అనుకుంటూనే

కాకతాళీయం గా మహల్ గుమ్మటం వైపు చూశాడు మురారి ..

చాలా ఎత్తు లో ఉంటుంది రాణి మహల్ గుమ్మటం .. అక్కడనుంచి నుంచి చూస్తె బహుశా రావణ పురం  ఊరు

అంతా కనబడుతుంది .. పూర్వ కాలం లో అక్కడ సైనికులు నిలబడి కోటకి రక్షణ ఇచ్చేవారు .. దూరం నుండే

శత్రువుల రాక ని కనిపెట్టడానికి ఏర్పాటు అది ..

అక్కడ కి వెళ్లి చూస్తే యశ్వంత్ వాళ్ళు కనిపిస్తారేమో .. ఓ సారి చూస్తె పోలా .. అని అటువైపు కదిలి గుమ్మటం

పైకి వెళ్ళే మెట్ల దగ్గరికి చేరుకున్నాడు మురారి ..  కాసేపట్లోనే గుమ్మటం పైకి చేరుకున్నాడు మురారి .. అతని

అంచనా నిజమే .. గుమ్మటం పైనుండి చూస్తూ ఉంటె పడమర వైపంతా ఊరు .. తూర్పు వైపు కొండలు .. దక్షిణం

వైపు అడవి .. ఉత్తరం వైపు పచ్చిక మైదానం కనబడుతున్నాయి .. గాలి విసురుగా వీస్తుంది ..

నైస్ వ్యూ .. అనుకుంటూనే పున్నమిని ఆహ్వానిస్తున్న చంద్రుని చూశాడు మురారి ..

పెద్దగా కనబడుతున్నాడు చంద్రుడు .. నిజం గా ఈరోజు చంద్రుడు ఎంతో అందం గా ఉన్నాడు .. అనుకున్నాడు

మురారి .. కానీ చంద్రుని వైపు చూస్తున్న అతని కళ్ళలో నిశ్చింత మెల్లగా మాయం కాసాగింది ..

ఓ భయంకర రూపం మహల్ వైపే రావటం కనబడుతుంది .. అతడు  కళ్ళు నులుముకుని మళ్ళి చూశాడు ..

ఆ భయంకర రూపం  ... వైజయంతి ... ఆమె కళ్ళలో కోపం ప్రళయభయంకరమై.. ఆమె వేస్తున్న అడుగులు

మృత్యు ధంకా మోగిస్తున్నాయి ..

కాళ్ళ కింద భూమి కంపిస్తున్నట్టు అనిపించింది మురారికి .. అపాయం దగ్గర కె వస్తుంది .. అతని మెదడు

హెచ్చరించింది .. అంతా హాయిగా నిద్రపోతున్నారు .. ఏం చేయాలి ఇప్పుడు ? మహర్షి .. మహర్షి .. గారికి చెప్పాలి

... ఆలోచన వచ్చిందే తడవుగా కిందికి పరుగుతీశాడు  మురారి ..

ఇంకా ఉంది










మీ అభిప్రాయం మాకు అతి విలువైనది

No comments: