Sunday, 26 October 2014

రుధిర సౌధం268



శివ కి ధైర్యం వచ్చింది .. లేచి .. వాటి వైపు అబ్బురం గా చూశాడు ..

నేను వస్తాను శివా .. అందరం కలిసే పోరాడదాం .. అన్నాడు విక్కీ .

విక్కీ వద్దురా .. అంది భయంగా గిరిజ .

అమ్మా .. వద్దని చెప్పకు . చెల్లెలు ఇంతలా పోరాడింది .. నాకూ అవకాశ మొచ్చింది .. నన్ను వెళ్ళనీ .. అని ..

పద శివా .. అని గోపాల స్వామి చేతిలోని ఓ కత్తి ని తీసుకుని ముందుకి నడిచాడు విక్కీ ..

శివ .. మిగిలిన మూడు కత్తులను పట్టుకుని ముందుకి నడవగా .. స్వామీజీ .. మీ ఇద్దరూ ఇక్కడే ఉండండి ..

గిరిజమ్మ ని వదిలి వేళ్ళకు .. అని అక్కడే భయంగా చూస్తున్న సరస్వతి వైపు చూస్తూ అన్నారు .

ఆమె సరే నని తల ఊపింది .. గిరిజ కళ్ళు అసృపూరితాలవుతున్నాయి .

స్వామీజీ .. గోపాల స్వామి కూడా బయటికి నడిచారు . శివ , విక్కీ గుమ్మం దగ్గిరకి రాబొయెసరికి లోనికి ప్రవేసించ

బోతున్న భయంకర ఆకారాన్ని ఖడ్గ మాల చదువుతూ ఆవేశం గా కత్తిని తాకించాడు విక్కీ . అంతే అది హాహా కరం

చేస్తూ నేల కొరిగింది .. వెనువెంటనే అక్కడి నుండి మాయ మయింది .

వావ్ .. విక్కీ .. ఈ ఖడ్ఘం భలే ఉందే .. ఇక చూసుకో నా స్వామీ రంగ .. అంటూ కదన రంగం లోకి ఉరికాడు శివ .

ఓ పక్క వాటితో పోరాడుతూనే ఇంకో కత్తి ని మురారి వైపు విసిరాడు శివ . మురారి కూడా ఉత్సాహం గా వాటిని

ఎదుర్కోసాగాడు . యశ్వంత్ కూడా శివ అందించిన కత్తిని తీసుకుని ఉరికాడు .

ఈలోపు బయటికి వచ్చిన స్వామీజీ .. చిరునవ్వు తో వైజయంతి , విధాత్రుల వైపు చూశాడు .

తన నోటి నుండి బయటికి వచ్చిన శక్తులతో వాళ్ళలా పోరాడటం చూసి ఆందోళన పడుతున్న వైజయంతి ని

చూసి .. వైజయంతీ .. అని పిలిచారు స్వామీజీ .

ఆమె ఉగ్రురాలై వెనుదిరిగింది .. స్వామీజీ ని చూసి .. నీ పనే కదూ రమణా నందా ? ఎల్లప్పుడూ నీవూ .. నీ

వంశీకులు .. అందరూ .. వీరినే సమర్థించారు .. మమ్మల్ని ఎవ్వరూ సమర్థించలేదు .. ఈ విధాత్రికి మునుపే నేను

ఈ గడ్డ పై జన్మించలేదా ? నా కోరిక లో తప్పేముంది ? ఆవేశం గా ప్రశ్నించింది ..

ఎవరు చెప్పారు ? ఎన్నడు న్యాయం వైపే .. నా చూపు ఉంటుంది .. అన్నారు స్వామీజీ చిరునవ్వుతో ..

న్యాయమా ? న్యాయా న్యాయాలు ఎక్కడున్నాయి ? నాకు జరిగిన అన్యాయం ఎవరికీ అర్థమైంది .. పక్షపాత బుద్ధి

తో మా తండ్రి .. ఈ మహల్ ని , నా వరుడిని నాకు కాకుండా చేసారు . అంగీకరించను .. ఈ అన్యాయం అంగీక

రించను . .. కోపంగా అన్నదామె .

నిజమే .. ఈనాటికీ నీలో బాధ ఇంకా పెరుగుతూనే ఉంది . నీకు నిజంగానే అన్యాయం జరిగింది .. అన్నారు

స్వామీజీ .

స్వామీజీ వైపు మౌనం గా చూసింది విధాత్రి .

ఏమిటి ? ఇప్పుడు నీవు నాకు అన్యాయాన్ని గుర్తిస్తున్నావా ? అంది వెటకారం గా వైజయంతి ..

అవును .. నిజం గానే గుర్తించాను . ఒక రాకుమారి మానసిక వేదన .. ప్రేమించిన వాడిని కోల్పోయి , గుర్తింపు

కోల్పోయి .. హక్కుని కోల్పోయి నప్పుడు .. ఎవరైనా ఏం చేస్తారు ? నువ్వూ అదే చేశావు .. సమంజసమే ..

అన్నారు స్వామీజీ .

ఇంకా ఉంది






మీ అభిప్రాయం మాకు అతి విలువైనది

No comments: